|
كسي به فكر گل ها نيست كسي به فكر ماهي ها نيست كسي نمي خواهد باور كند كه باغچه دارد می میرد كه قلب باغچه از بي وفايي گل ها ورم كرده است كه ذهن باغچه دارد آرام آرام از خاطرات سبز تهي مي شود و حس باغچه انگار چیزی مجرد است كه در انزوای باغچه پوسیده است حیاط خانه ما تنهاست حیاط خانه ما در انتظار بارش يك ابر ناشناس خمیازه مي كشد و حوض خانه ي ما خاليست ستاره های كوچك بي تجربه از ارتفاع درختان به خاك مي افتند و از ميان پنجره های پریده رنگ خانه ماهي ها شب ها صداي سرفه مي آيد حیاط خانه ما تنهاست
|
آرشيو يادداشت ها آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 بهمن 1387 مهر 1387 شهریور 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آذر 1386 شهریور 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 |