كسي به فكر گل ها نيست

كسي به فكر ماهي ها نيست

كسي نمي خواهد باور كند

كه باغچه دارد می میرد

كه قلب باغچه از بي وفايي گل ها ورم كرده است

كه ذهن باغچه دارد آرام آرام از خاطرات سبز تهي مي شود

و حس باغچه انگار چیزی مجرد است كه در انزوای باغچه پوسیده است

حیاط خانه ما تنهاست

حیاط خانه ما در انتظار بارش يك ابر ناشناس خمیازه مي كشد

و حوض خانه ي ما خاليست ستاره های كوچك بي تجربه

از ارتفاع درختان به خاك مي افتند و از ميان پنجره های

پریده رنگ خانه ماهي ها شب ها صداي سرفه مي آيد

حیاط خانه ما تنهاست