با من بمان ای تو خوب

ای یگانه .

برخیز! برخیز! برخیز!

با من بیا

ای تو از خود گریزان .

من بی تو

گم می کنم راه خانه ...

با من سخن

سر کن ای ساکت پر فسانه

آئینه بی کرانه .

      *********

تو برام نهایت خواستنی

مثل خون در همه رگهای منی

هر  که هستی تو برام نهایتی

تو مقدسی , تو پاک به آیتی

ذره ذره تن وجودمی

پاک مثل لحظه سجودی

گاهی آرامش شبهای منی

گاهی فریادی و غوغای منی

هر چه کردی با دلم گفتم که نوش...

 اما...

 آخرین زخمت اگر بر دل نشست...

 بدترین بود و مرا بر باد داد...

اول به وفا می وصالم بر داد

چون سست شدم جان جفا را سرداد

پر آب دو دیده و پر از آتش دل

خاک ره او شدم به بادم بر داد !

خدایا مرا در چه رویایی تنها گذاشتی امروز . زیر  بید پیر با پیراهن سپید منتظرت بودم ، گل سرخی آورده  و سینه ای پر درد و چشمانی اشک آلود . چشمهایم به دور دست خیره ماند و خون گرفت ، بغضم گلویم رافشرد و فریاد درونم مرا از این عالم  جدا کرد . در ابهام بودن و نبودن به دنبال فرشته هایت میگشتم که وعده  آمدنشان از هزار تو در توی کلام پاکان درگاهت به چشم دیده بودم و به جان خریده . هر کجا را می نگریستم بوی تو بود و نشانه هایت - اما خودت نبودی - فریاد زدم نیامدی و زمینی ها مرا از رویایم ربودند ...